دلخوشی های کوچکم

توی راه برگشت به خونه در حالیکه صورتمو چپوندم تو یقه ام تا سرما کمتر اذیتم کنه و با شادی گام برمیدارم تا زودتر برسم خونه٬ یهو احساس خوشبختی میکنم! فکر خوردن یه لیوان شیر قهوه داغ با بیسکویت مورد علاقه ام ٬ داشتن کتابایی برای خوندن٬ خونه ای که خستگیامونو میگیره٬ تخت گرم و نرمی که ساعت ها توش لم میدم و عشقی که دوست داشتنم رو هر روز و هر لحظه با بغل کردنم زیر گوشم تکرار میکنه موج خوشبختی به تمام وجودم تزریق میکنه

کتاب فوق العاده ای که دارم میخونم میگه زندگی اگرچه سراسر سخت و پر از نا امیدیه اما این ماییم که باید لحظه های زیبا رو به وجود بیارم حتی اگه خیلی ساده و کوچیک باشن... میگه دنیا اگه روی ناخوش داره روی خوش هم داره میگه خاطره ها لحظه های قشنگ باید حفظ بشن و به اشتراک گذاشته باشن همین باعث میشه که از فکر کردن به وبلاگ دلخوشی کلمه های کوچیکم احساس خوشبختی کنم و دلم بخواد به اشتراک بذارمش

زندگی یعنی من یعنی تو......