پری کوچک من

با خواهرم نشسته بودیم برداشت عکسایی از کوچولویی های نیکی نشونم داد که قبلاً خودم توی واتساپ براش فرستاده بودم آخ قلبم مادرررر...اصلا باورم نمیشد این عکسا مال همین یک سال و نیم پیش هستن نیکی هفت ماهه، نیکی یک ساله، نیکی که تازه سعی میکنه راه بره یک لحظه احساس کردم دو سال نگذشته بیست سال گذشته اشکام سرازیر شد اینا نیکی هستن؟ همین نیکی که الان خوابه و وقتی هم بیداره تمام مدت در حال شیطنت و بازی و حرف زدنه خودم اصلا نمیتونم عکساشو نگاه کنم همه رو ماه به ماه پوشه بندی میکنم و تمام! دل دیدنشونو ندارم حتی بعد از تولد یکسالگیش نتونستم برم عکسای ماهگرداشو انتخاب کنم که چاپ کنیم

نیکی که به دنیا اومد موهاش رو انگاری حنا گذاشته بودی بعد اون موها رنگ باز کردن و طلایی شدن! تا شش ماهگی هم رنگ چشماش تغییر میکرد بعد شد همرنگ موهاش! هر کی میدیدش میگفت نه خودت بوری نه باباش پس نیکی به کی رفته چشماتونم که رنگی نیست :))) الان که عکسا رو نگاه میکردم دیدم چقدر بورتر بوده رفته رفته موها و چشماش قهوه ای تر شدن مثل خودم مثل باباش که همه میگن به کی رفته به خودمون رفته :)))) این تغییرات البته فقط مختص نیکی نیست و همه بچه ها روندی مشابه رو طی میکنن

فقط اگه هیچ وقت دلم نیاد عکساشو ببینم چی زندگی یعنی من یعنی تو......