سرخوشی!!

فکر میکنم بعد از یک سال ورزش مداوم بهش اعتیاد پیدا کردم!! شادم میرم سراغش! احساس افسردگی میکنم میرم سراغش! بی حال و کسلم میرم سراغش و حالا به جایی رسیدم که روزی یک ساعت رو باید بایدددد ورزش کنم در غیر اینصورت حس میکنم درونم پر میشه از انرژی منفی! آخرشم یک احساس سرخوشی و رضایت درونی فوق العاده ای بهم دست میده که حس میکنم میتونم کوه رو از جاش بلند کنم!! خخخخخخخ شاید باورتون نشه بدترین اتفاقای زندگیم رو، کسایی رو که حس میکردم هیچ وقت نخواهم بخشید موقع ورزش کردن بخشیدم و ازشون گذشتم و دیدم چقدر ناراحتی هام بی ارزش بودن...چقدر صبوری برای حل شدنِ مشکلاتم پیدا کردم چقدرررر چقدرررررررررر قدرِ نعمتِ سلامتیم رو بیشتر میدونم...شاید یه زمانی با خودم فک میکردم اوه کی حال داره هر روز ورزش کنه ولی حالا به صورت اتوماتیک هر روز یک ساعتی رو فعالیت بدنی دارم...من با اشک هم ورزش کردم

ناهار امروز هم من طبق معمولِ هر هفته ماکارونی درست کردم البته ماکارونی که چه عرض کنم مایه ماکارونی بود که بینش رشته های ماکارونی پیدا میشد!!محاسباتم اشتباه از آب در اومد ظاهرا خخخخخ هر چقدر موقع کیک و دسر درست کردن دقت و وسواس به خرج میدم موقع غذا درست کردن دلم میخواد یه چیزی درست بشه بره پی کارش!!شونصدتا هم دستور غذا از پیجای اینستا اسکرین شات گرفتم همشون باد کرده رو دستم

+ آهنگِ "بهارِ دلنشین" استاد بنان رو دارم گوش میدم دلم تنگ شد!

زندگی یعنی من یعنی تو......